INLEIDING

Onder de chinchilla's die bij Stichting Vida Nueva zijn opgevangen, bevindt zich een groeiend aantal bewoners dat niet meer door ons zal worden herplaatst.

De redenen hiervoor zijn divers:
gezondheidsproblemen, een fysieke handicap, psychische stoornissen (foto), neurologische aandoeningen, emotionele problemen of gewoon ouderdom.

Incidenteel worden nog wel solitaire bejaarde chins door ons gekoppeld en extern geplaatst, maar over het algemeen gaan wij er vanuit dat ook voor dieren geldt dat ‘oude bomen beter niet kunnen worden verplant’.
Talloze chinchilla’s hebben in de loop der jaren, om uiteenlopende redenen, een definitieve verblijfsstatus verkregen.

U zult begrijpen dat de verzorging van deze permanente bewoners – het zijn er inmiddels meer dan honderd! - veel (extra) kosten met zich meebrengt.
Mede hierdoor zijn we dringend op zoek naar structurele financiële hulp.

Het liefst zouden wij zien dat u ons helpt d.m.v. een jaarlijkse donatie.
Hieraan hebben wij namelijk het minste werk. En hoe minder tijd wij aan papiermolens, administratie, c.q. het maken en verzenden van foto’s hoeven te besteden, des te meer tijd wij beschikbaar hebben voor de dieren.
Zoals u op het ‘Rooster vaste hulpen’ kunt zien, hebben wij nog steeds te kampen met een ernstig tekort aan serieuze en gemotiveerde vrijwilligers.
'Tijd' is dus voor ons, als beheerders, c.q. verzorgers van het opvangcentrum, een alles bepalende factor……

Vindt u het toch aantrekkelijker om ons te steunen door een of meer chinchilla’s financieel te adopteren?
Dat begrijpen wij best.
Echter, de afwikkeling van een financiële adoptie (het opstellen van de adoptieovereenkomst, het schrijven van het levensverhaal en het maken van eventuele foto’s) laat doorgaans wel wat langer op zich wachten.
Als dit voor u geen probleem is, dan stellen wij u graag in de gelegenheid om een keuze te maken uit de ‘blijvertjes’ op onderstaande lijst. (Uiteraard mag u ons altijd bellen om te informeren hoe uw adoptiechins het maken!)

OVERZICHT CHINCHILLA'S VOOR FINANCIËLE ADOPTIE (DEEL 2)

Chinchilla’s die in aanmerking komen voor financiële adoptie worden aan u voorgesteld in de samenstelling zoals zij in hun kooi zitten, dus als koppel of als compleet gezin.
Chins die bij elkaar horen worden namelijk nimmer door ons gescheiden!





  FABIOLA EN FERDI

FABIOLA	FERDI

Fabiola: blonde vrouw, geboren in 1998.
Ferdi: donkerbeige man (kleinzoon van Fabiola) geboren in 2004.

Reden indicatie:
De traumatische achtergrond van de aan 1 oog blinde Fabiola (horrorasiel in België; de gedwongen scheiding van haar levenspartner Lutien en zonen Roderick, Lambiek en Corneille; en het overlijden van haar dochter Fabiënne en kleindochter Fabia.
Daarnaast het angstige gedrag van kleinzoon Ferdi sinds het overlijden van zijn moeder.



  GUISEPPE EN GINO

Gino is een vrij donker standaard bokje. Hij werd geboren (foto) in april 2001. Zijn moeder, Ezira Jr., is een dochter van Lizara en Normano: alle drie de chins behoren tegenwoordig tot onze ‘Permanente bewoners.’

Het (te) jonge moedertje bleek zelf niet in staat om voor haar baby te zorgen. Zij bleef regelmatig op de bovenste plank zitten, terwijl de kleine Gino onderin de kooi zachtjes roepend zijn heil zocht bij grootvader Normano.

Toen Gino één maand oud was, besloten wij hem weg te halen bij zijn moeder. Ezira verwaarloosde haar baby volledig en ook Normano voegde zich steeds vaker bij de andere gezinsleden op de bovenste plank.

Het toeval wilde dat wij op dat moment een vrouwtje in de opvang hadden dat net was bevallen van een dochter. Het vrouwtje heette Catalina en was afkomstig van een dierenwinkel in de buurt van Hoorn.
De stakkerd zat daar al jaren achtereen weg te kwijnen in een kleine gaasbak tussen schetterende vogels.
Zo nu en dan had zij enkele dagen gezelschap van een bokje. Dit was puur om haar te laten dekken.
Zodra zij drachtig bleek, werd het bokje weer bij haar weggehaald.

Bij ons voelde Catalina zich ogenblikkelijk op haar gemak. Ze ontpopte zich als een schat van een moeder. Ze ging niet alleen heel goed om met haar eigen jong, maar ze nam ook onze kleine Gino liefdevol op.
Vanaf het moment dat zij het ventje onder haar hoede had, groeide hij als kool (foto). Gino genoot intens van alle liefde en aandacht die hij van zijn pleegmoeder ontving.
Niet veel later kwam er ook nog een pleegzusje bij: een schattig klein meisje dat net als hij was verstoten door haar eigen moeder. In het hart van Catalina was echt voor iedereen plaats….

Gino en zijn pleegzusjes hadden regelmatig dikke pret samen en haalden van tijd tot tijd de meest rare capriolen uit.
Dat dit toch een keertje mis moest gaan, was bijna te verwachten. Gino raakte op een gegeven moment beklemd met een achterpootje in het traliewerk van de kooi en moest met spoed naar de kliniek worden gebracht.
Hier werd het gebroken pootje gespalkt. Helaas is het niet gelukt om het pootje te behouden. Het lichaamsdeel moest uiteindelijk toch worden geamputeerd.

Aanvankelijk hebben wij Gino een poosje, samen met zijn nieuwe pleegzusje, in een aangepaste, lage kooi gezet. Hierin wist het kereltje zich na verloop van tijd steeds beter te redden (foto).
Toen Gino uiteindelijk aangaf dat hij toch wel weer terug verlangde naar zijn pleegmoeder Catalina en haar dochter, besloten wij het er op te wagen. We brachten wat extra planken in de kooi aan en troffen ook nog enkele andere voorzieningen om te voorkomen dat Gino onverhoopt naar beneden zou vallen.

Weken achtereen liep alles perfect. Gino was opmerkelijk handig op drie pootjes. Er was werkelijk geen plek in de kooi die hij niet kon bereiken.
Toch ging het op een gegeven moment mis. We vonden Gino op een ochtend kreunend in het bodemstrooisel met zijn enige achterpootje slepend achter zich aan.
Voor de dierenarts was het een duidelijke zaak. Een chinchilla met drie pootjes, waarvan één ook nog gebroken was: die konden wij maar beter laten inslapen.
Toch was er iets in de blik van Gino,waardoor wij anders besloten.

We lieten het pootje in het gips zetten (foto) en plaatsten Gino in een lage kooi in de huiskamer.
Lange tijd hebben wij het mannetje intensief moeten verzorgen.

De eerste vier weken leek alles onder controle. Gino berustte bewonderenswaardig in zijn situatie. We hadden echt het gevoel dat wij het samen gingen redden.
In de vijfde week echter ontstond toch nog onverwacht een ontsteking. Even had het er alle schijn van dat wij ons lieve kereltje alsnog moesten laten gaan.
Gino bleek echter een vechter.
Met behulp van antibiotica en de nodige support van onze kant, sloeg hij zich ook nog dapper door de laatste moeilijke weken heen.

Kort na zijn herstel is Gino gecastreerd en gekoppeld met de vriendelijke Guiseppe (foto). Een match die het leven van beide chins ten diepste heeft verrijkt.

Gino is door een groeiachterstand wat aan de kleine kant gebleven, maar hij is verder heel vrolijk, ondernemend en ondeugend.
Van zijn handicap lijkt hij nauwelijks nog last te hebben.

Het levensverhaal van Guiseppe is minder spectaculair dan dat van Gino. Guiseppe (foto) is geboren in 2000. Hij is een zoon van het beige chinvrouwtje Cavella en het witbonte chinbokje Cassandro.

Cavella had van begin af aan weinig op met haar rol als moeder. Ze gaf duidelijk te kennen dat zij een ander plekje in ons opvangcentrum ambieerde.
De beide ouders leven inmiddels gescheiden en behoren evenals de familie van Gino tot onze ‘Permanente bewoners’.

Na het ‘vertrek’ van Cavella viel de jonge Guiseppe een beetje buiten de boot in het gezin dat zijn moeder achterliet.
Om die reden meenden wij dat het mannetje misschien wel eens een goede partij zou kunnen zijn voor onze eenzame Gino. Het ventje zat tijdens zijn revalidatie noodgedwongen alleen.
We konden het de andere gezinsleden namelijk niet aandoen om zoveel weken achtereen in een ziekenkooi te moeten doorbrengen.
Puur in het belang van Gino besloten wij het samengestelde gezinnetje te scheiden en Gino te koppelen met Guiseppe.
Dit bleek inderdaad een gouden greep: reeds vanaf de eerste kennismaking bleek er een duidelijke klik te zijn tussen de beide mannetjes…..

We zijn inmiddels een aantal jaren verder. Gino en Guiseppe leven sinds hun castratie in perfecte harmonie (foto) samen in een aangepaste, lage kooi (Ferplast Duetto). Gino kan zich heel goed redden op drie pootjes.
Het is dat Gino grijs is en Guiseppe beige, anders zou je aan de buitenzijde nauwelijks kunnen zien wie wie is en wie van beide gehandicapt is.
Laten we hopen dat deze lieverds nog vele jaren samen in ons midden mogen zijn……

Bent u getroffen door het verhaal van deze geweldige knullen en zou u graag een financiële bijdrage willen leveren aan hun verzorging? Neemt u dan alstublieft contact met ons op.

Toegevoegd: 20 november 2007



  DOMINICA EN DANIËLLA

Domínica: standaard vrouw, geboren in 1994.
Daniëlla: standaard vrouw (dochter van Domïnica), geboren in 2000.
Reden indicatie:
O.a. de traumatische achtergrond van Domínica. Het vrouwtje werd door de vorige eigenaar gescheiden van haar levenspartner, kwam vervolgens drachtig bij ons binnen, verloor haar lievelingszoon David (fout bij de castratie) en werd enkele jaren nadat wij haar succesvol hadden gekoppeld en herplaatst, in januari 2006 weer teruggebracht naar de opvang.
Hier overleed haar tweede man Chilly aan een hartstilstand.





  TOURETTO EN DARIO

Touretto (foto) is een lichtbeige bokje. Hij werd op 30 september 2000 geboren uit een incestueuze relatie. Zijn moeder Requena is vermoedelijk gedekt door haar oudste zoon Ravaello.
Touretto was niet de enige van dit nest. Hij had een broertje Rodrigo. Deze werd ca. 30 minuten voor Touretto geboren.

Reeds bij zijn geboorte werd duidelijk dat Touretto niet in orde was. Het ventje hield zijn kopje voortdurend scheef.
Onderzoek door de dierenarts wees uit dat er geen sprake was van een middenoorontsteking, maar van een neurologische stoornis.

Moeder Requena die eigenlijk steeds slechter overweg kon met het manvolk in haar directe omgeving, zag het na verloop van tijd niet meer zitten met haar onhandige, verstandelijk beperkte zoon (foto). Zij besloot dat hij maar beter ergens anders kon wonen en zette haar ideeën kracht bij door Touretto door de kooi te jagen.
Voor ons was dit het moment om het kereltje in bescherming te nemen en hem, samen met zijn broer Rodrigo, van de andere gezinsleden te scheiden.

Beide heren zijn op 6 juni 2001 gecastreerd.

Na het onverwachte overlijden van Rodrigo in 2005 (de oorzaak hiervan is nog altijd onbekend), is Touretto op woensdag 5 juli 2005 gekoppeld met Dario.
Tussen dit zachtaardige mannetje, afkomstig uit een woonwagenkamp, was het direct dikke mik.

Dario (foto) is een standaard mannetje, afkomstig van een woonwagenkamp in Drenthe.
Een bewoonster van dit kamp suggereerde op internet een opvang te runnen. In werkelijkheid fokte zij met de dieren die er binnen kwamen. Mutaties werden bij voorkeur gehouden en standaard chins snel weer doorverhandeld.
Het is ons bekend dat koppels die al vele jaren bij elkaar zaten, wreed uit elkaar zijn gehaald.
De vrouwtjes zijn in de fok beland, de bokjes stonden een dag later op Marktplaats.

We achten de kans groot dat Dario ooit een vrouwtje heeft gehad…
Helaas is over zijn herkomst verder niets bekend. We weten alleen dat hij geboren is in 2002 (d.w.z. als wij de bewoonster van het kamp op dit punt mogen geloven).

Dario is in de zomer van 2005 door ons op de betreffende locatie weggehaald, samen met een eenzaam bokje en een hoogdrachtig vrouwtje (Delicia).
Dit vrouwtje zat nog met twee jongen van haarzelf en twee adoptiemeisjes van acht weken.
Het eenzame bokje bleek aangevallen door een soortgenoot en was ernstig gewond. Hij is kort na aankomst in ons opvangcentrum overleden.

Nadat wij Dario (foto) hadden laten castreren, hebben wij het mannetje in contact gebracht met Touretto.
We hadden op dat moment geen solitaire vrouwtjes in de opvang en Touretto was gewend met een mannetje te zitten.
Zijn broer Rodrigo was kort daarvoor overleden.

De zachtaardige Dario en de goedmoedige Touretto waren al snel dikke maatjes.
Ik denk dat zij elkaar goed aanvoelden omdat zij allebei het nodige hadden meegemaakt.

Touretto en Dario leven nog steeds in perfecte harmonie. Het zijn echte maatjes. Als ze slapen liggen ze helemaal over elkaar heen, maar ook als ze wakker zijn zitten ze meestal knus tegen elkaar aan.

Reden indicatie:
Vanwege de problematiek met Touretto (hij heeft niet alleen een neurologische stoornis, maar ook nog een incontinentieprobleem) zijn beide chins (foto) aangemerkt als ‘Permanente bewoners’.
Dit betekent dat zij tot hun levenseinde in ons opvangcentrum mogen blijven wonen.

Toegevoegd: 21 november 2007



  DANIQUE, DODI EN DANA

DANIQUE	DODI	DANA

Danique: witte vrouw, beschadigd oor, geboren in 1999.
Dodi: standaard man, geboren in 2004.
Dana: beige vrouw, geboren in 2004.

Reden indicatie:
Danique: Deze lieverd heeft het nodige achter de rug (zie ook 'Typologieën: de altruïstische chin
Toen zij, samen met haar zus Gabriëlla, bij ons binnen kwam, was ze geel van de viezigheid en ongelooflijk gestresst. Beide dames bleken drachtig!
Helaas hebben wij de beide zussen moeten scheiden: Gabriëlla beviel van een drieling en kreeg kort daarna een ernstige depressie.
Niet veel later beviel Danique van een zoon. We noemden hem Daniël. Eigenlijk is het verbazingwekkend dat de beide zussen nog levende jongen hebben gebaard, want bij de vorige eigenares was het tweetal diverse keren van grote hoogte naar beneden gevallen. Voor hetzelfde geld hadden zij een spontane abortus gekregen.

Kort na de geboorte van Daniël kwamen we in het bezit van twee te vroeg afgespeende baby’s, afkomstig van een malafide fokker in Emmen. Danique nam het tweetal liefdevol op en stond zelfs toe dat ze bij haar dronken.

Ondertussen groeide Daniël op tot een druk en roekeloos ADHD mannetje. Zijn onvoorzichtigheid is hem waarschijnlijk fataal geworden: in 2006 vonden wij hem op een ochtend dood op de bodem van zijn kooi.

Sinds zijn overlijden is Danique niet meer dezelfde. Ze zit vaak stil voor zich uit te kijken en heeft ook een wat tobberige uitdrukking gekregen.
Voor ons staat vast dat Danique niet meer zal worden herplaatst. Dit vrouwtje verdient een definitieve plek…..



  JOSEPH, CASSANDRO EN MEREL

JOSEPH	CASSANDRO	MEREL

Joseph: brown velvet man, geboren in 1997.
Cassandro: witbonte man, geboren in 1999.
Merel: standaard vrouw, geboren in 2003.

Reden indicatie:
Joseph heeft het nodige meegemaakt. Hij verloor zijn vrouw en al zijn kinderen aan een gebitsprobleem.

Cassandro is een zwakke broeder. Hij werd verstoten door zijn familie en is psychisch en fysiek een zorgen’kindje’.

Merel is afkomstig van het drama Antwerpen-Hoboken. Zij verloor haar moeder (Margriet) en niet lang daarna haar vader (Luc).

In 2006 kwamen Joseph, Cassandro en Merel alle drie bijna op het zelfde moment alleen te staan. Ze lieten zich tot ieders verbazing probleemloos met elkaar koppelen.
Laten we hopen dat hun gezamenlijk geluk nog een poosje mag voortduren….



  MUGANA EN MUCHACHO

Mugana (foto) is geboren in 1996. Ze is afkomstig uit Twijzel (Friesland).
Haar bazinnetje was psychiatrisch patiënte en moest worden opgenomen in een psychiatrische instelling. Zij kon de verzorging van haar dieren al geruime tijd niet meer aan.

Buren van eigenares hebben uiteindelijk ingegrepen en zijn op zoek gegaan naar een opvangadres voor de chinchilla’s.

Op 20 januari 2001 werd Mugana, samen met haar mannetje Mozo (Spaans voor kereltje) naar Vida Nueva gebracht: hoogdrachtig, naar ons direct bij binnenkomst al bleek…

Een maand later, om precies te zijn op 20 februari om 9.30 uur, beviel Mugana van een standaard zoon. Helaas bleek deze niet levensvatbaar te zijn.
Omdat de persweeën aanhielden en de geboorte van het tweede jong niet op gang kwam, zijn wij in allerijl naar de kliniek in Klijndijk gereden voor een keizersnee. Toen wij daar aankwamen was Mugana volledig uitgeput.
Vervolgens bleek dat het ook nog eens de eerste keizersnee zou worden die ooit in deze kliniek bij een chinchilla was uitgevoerd! We konden weinig anders dan het overgeven en een schietgebedje doen…

Niet veel later kregen we te horen dat de operatie was geslaagd. We haastten ons de operatiekamer in om te kijken.
Op de buik van Mugana lag een gezonde, witbonte zoon van 48 gram. We noemden hem Muchacho (Spaans voor ventje).

De verzwakte kraamvrouw is uit voorzorg gesteriliseerd. De eerste twee dagen heeft zij samen met haar baby onder een warmtelamp (foto) doorgebracht.

Mugana heeft een vriendelijk, zorgzaam en meegaand karakter. Voor Mozo was zij een geweldige vrouw (het mannetje is helaas dit jaar overleden), voor Muchacho is zij nog steeds een fantastische moeder.
Mugana heeft de neiging haar eigen behoeften ondergeschikt te maken aan die van anderen. Het is voor soortgenoten bijna onmogelijk om ruzie met haar te krijgen.
Daarnaast is zij op bijzondere wijze op mensen gericht. Ze vraagt veel aandacht en geeft kusjes op mijn lippen als ik met haar praat.
Het zal niemand verbazen dat Mugana tot de favorieten behoort in onze opvang.

Muchacho (foto), de zoon van Mugana en Mozo is een alleraardigst bokje. Het lijkt wel alsof hij alle leuke en goede eigenschappen van zijn ouders in zich heeft verenigd.
Net als Mugana is hij erg op mensen gericht en evenals zijn vader slaapt hij regelmatig ongegeneerd op zijn rug, met zijn poten half uit de kruik bungelend.
Ook vindt hij het heerlijk om kusjes te geven en aan je vingers te sabbelen.

Helaas is reeds vóór het overlijden van Mozo bij Muchacho een intern probleem geconstateerd.
Gedurende enkele maanden ging het zelfs zo slecht met hem dat wij zijn adoptiefouders moesten voorbereiden op het ergste.
Op dit moment is de situatie stabiel. Muchacho is weer wat aangekomen in gewicht en het lijkt erop dat hij ook het verlies van zijn vader eindelijk een plekje heeft kunnen geven.

Reden indicatie:
Gezien de leeftijd van Mugana, haar bijzondere persoonlijkheid en haar gerichtheid op ons als vaste verzorgers, hebben we besloten Mugana in aanmerking te laten komen voor financiële adoptie.
Hetzelfde geldt voor haar zoon Muchacho die een intern probleem heeft (sowieso worden chins die bij elkaar horen, nimmer door ons gescheiden).

E.e.a. betekent dat wij geen moeite meer zullen doen om een nieuw tehuis voor dit koppel te vinden. Mugana en Muchacho mogen bij Vida Nueva samen (foto) oud worden.

Toegevoegd: 21 november 2007



  LAMBIEK, RODERICK EN CORNEILLE

LAMBIEK	CORNEILLE

Lambiek: blonde man, geboren in 1999.
Roderick: lichtbeige man, geboren in 2001.
Corneille: beige man, geboren in 2001.

Reden indicatie:
Primair de vermagering van Roderick vanwege een intern probleem. Daarnaast hebben de dieren een nogal traumatische achtergrond, o.a. hun verblijf in een horrorasiel in België (zie ook de beschrijving bij Fabiola op deze lijst).



  NORALY, MEGAN EN QUIRINO

NORALY EN MEGAN	QUIRINO

Noraly: black ebony vrouw, geboren in 1997.
Megan: black ebony vrouw, geboren in 2000.
Quirino: grijsbonte man, geboren in 2001.

Reden indicatie:
De zwakke psychische en fysieke gezondheid van Quirino. Quirino is een heel zachtaardig en gevoelig mannetje. Hij heeft twee baasjes gehad vóór zijn eerste levensjaar.
Bij de laatste werd hij als ongecastreerd bokje zomaar in een groep gezet van twee vrouwtjes en twee, eveneens ongecastreerde, bokjes. Dat dit dramatisch fout ging, zal niemand verbazen.
Quirino heeft letterlijk alle hoeken van de kooi gezien. Hij overleefde de actie ternauwernood.

Quirino mist nog steeds zelfvertrouwen en leunt met alles op zijn twee lieve vriendinnen. Het minste geringste brengt hem uit zijn doen.
Er is dan ook een duidelijke relatie tussen psychische problemen en somatische symptomen.

We hebben besloten dit kereltje niet meer bloot te stellen aan ingrijpende zaken als een herplaatsing.
Quirino mag, samen met Noraly en Megan, bij ons oud worden.

20-12-2007