Voor overige informatie over onze stichting: bezoek onze website: WWW.VIDA-NUEVA.NL
HOOFDINDEX
FOKKEN EN VISIE - GESLACHTSRIJPHEID - BRONST EN BRONSTPROP - HET VOORSPEL
PARING EN PARINGSRITUEEL - PROBLEMEN BIJ PARING - DEKKING EN DEKPROP
NAAR DEEL 1
| Naar boven - Naar hoofdindex |
Stichting Vida Nueva is principieel tegen het fokken van chinchilla’s. Om deze reden zullen wij u geen informatie verstrekken t.a.v. technieken of mogelijk nieuwe inzichten op dit specifieke terrein van de genetica. Toch willen wij u wel iets vertellen over voortplanting bij chinchilla’s.
Welk onderscheid maakt Vida Nueva dan eigenlijk tussen voortplanting en fokken?
Vida Nueva verstaat onder fokken: Het doelbewust verparen van chinchilla’s, met als voornaamste of enig oogmerk:Ook de wijze waarop veel (hobby)fokkers hun chinchilla’s huisvesten, staat haaks op onze visie over dierenwelzijn.
Het kweken van mutaties
Vida Nueva verstaat onder voortplanting: Het spontaan en op natuurlijke wijze (laten) paren van twee chinchilla’s die samen een koppel vormen, met geen ander doel dan:
Omdat chinchilla’s ook in hun oorspronkelijke biotoop in familieverband leven, is Vida Nueva niet tegen het stichten van een gezin. In onze opvang kunnen wij echter moeilijk gaan uitbreiden, maar in heel incidentele gevallen - b.v. als het welzijn van het vrouwtje in het geding is - staan wij een koppel toe voor nageslacht te zorgen.
Dit koppel zal echter na paring niet worden gescheiden.
Evenmin zullen de verwekte jongen met acht weken worden afgespeend: zij blijven bij de ouders. Wel zal het bokje, vlak voor of direct na de bevalling, worden gecastreerd. Hierbij zal alles in het werk worden gesteld om een tweede dekking te voorkomen.
Eventuele zoons van het koppel zullen direct wanneer dit mogelijk/verantwoord is (dit is op een leeftijd van ca. 3,5 - 4 maanden) worden gecastreerd.
LET OP:
U kunt niet ongestraft allerlei mutaties met elkaar verparen. Bepaalde combinaties dienen zondermeer te worden afgeraden vanwege het optreden van lethale factoren.
De lethale factor onstaat o.a. wanneer twee witte chinchilla's met elkaar worden verpaard of door kruizing van mutaties met de aanduiding 'velvet' (black velvet, brown velvet, etc.).
Een goede vuistregel in dit verband is, dat u onthoudt:
| Naar boven - Naar hoofdindex |
Chinchilla’s lijken wel op steeds vroegere leeftijd geslachtrijp te worden. Sprak men tien jaar geleden nog over 5-6 maanden voor het bokje en 8-9 maanden voor het vrouwtje, anno 2006 gaat deze stelling niet meer op. De prepuberteit en de puberteit dienen zich steeds vroeger aan en de geslachtsdelen en geslachtsfuncties ontwikkelen zich navenant.
foto a. foto b.
In ons opvangcentrum dat inmiddels bijna tien jaar bestaat, hebben wij in dat verband een duidelijk ontwikkeling gezien. Lieten wij aanvankelijk de bokjes op een leeftijd van 20 weken castreren, tegenwoordig doen wij dit al met 14 weken. Het jongste bokje dat bij ons onbedoeld voor nageslacht heeft gezorgd, was een jongetje van 12 weken (!). Op de foto hierboven (foto a.) ziet u de schavuit. Geluk bij een ongeluk was dat het vrouwtje (foto b.) onverwant was en dat er mooie en vriendelijke jongen uit deze combinatie kwamen.
Ook de vrouwtjes zijn tegenwoordig met alles vroeger. De puberteit begint al ongeveer tegen de zesde maand. In die periode maken de meeste vrouwtjes hun eerste bronst door.
Vanaf dit moment kan het vrouwtje vruchtbaar zijn.
Het is niet verstandig het vrouwtje direct al te laten dekken. Hiermee kunt u beter wachten totdat zij tien maanden is.
| Naar boven - Naar hoofdindex |
foto c. foto d.
Na een cyclus van 28-35 dagen, treedt de bronstperiode in. De bronst is een periode die zich enigszins laat vergelijken met de menstruatieperiode bij vrouwen.
Bij een chinchilla wordt aan het begin van de bronst een vaginaal membraam of bronstprop afgescheiden.
Dit is een wasachtige prop van ongeveer 10 mm, waarmee de vagina van het vrouwtje buiten de bronstperiode wordt afgesloten. U dient deze prop niet te verwarren met de dekprop. De bronstprop is klein, bijna rond (foto c.) De dekprop is dun en langwerpig (foto d.).
Wanneer u de geslachtstreek van het vrouwtje tijdens de bronst bekijkt, zult u merken dat de vagina, d.w.z. de smalle ruimte tussen anus en plasbuis, openstaat. Mogelijk ziet u ook wat bloederige afscheiding.
Het vrouwtje is nu lichamelijk ontvankelijk voor het bokje. Of zij daar psychisch ook aan toe is, valt nog te bezien.
De meeste vrouwtje reageren de eerste drie dagen erg sjagerijnig en afwijzend. Bokjes die toenadering zoeken worden soms meedogenloos door de kooi gejaagd.
foto e. foto f.
Voor de volhouders onder hen, oftewel de mannen met een bord voor hun kop, kan de bronst van het vrouwtje nog wel eens gevaarlijk worden. Niet zelden vormen uitgerukte haren (foto e.), kapotte oren (foto f.) of een hap uit de neus, hun deel.
De laatste dag van de bronst vindt er meestal een ommekeer plaats in het gedrag van het vrouwtje. Zij wordt dan opeens opvallend aanhankelijk en begint contact met het bokje te zoeken. Deze weet vaak niet waar hij aan toe is, omdat het vrouwtje hem de dag ervoor nog alle hoeken van de kooi liet zien…..
| Naar boven - Naar hoofdindex |
Sommige vrouwtjes worden de laatste dag van de bronst heel opdringerig, in een aantal gevallen zelfs bij het ordinaire af. Met de staart omhoog (foto), of dweilend als een krolse kat, proberen zij het mannetje te verleiden. Als deze niet reageert gaat het vrouwtje soms pontificaal voor hem zitten, zodat hij haar fraaie bilpartij nauwelijks nog kan negeren.
Sommige bokjes durven, de ervaringen van de vorige dag indachtig, niets meer te ondernemen. Dit kan tot grote frustratie leiden bij het vrouwtje. Niet zelden zal zij de man die haar in dit stadium negeert, dwingen met haar te paren.
De rollen kunnen echter ook omgedraaid zijn. Niet alle vrouwen zijn immers even dominant of nemen initiatieven.
Sommige mannen kunnen er af en toe ook wat van!
| Naar boven - Naar hoofdindex |
Aangetrokken door de verleidelijke geur die zij verspreidt, zal het bokje het vrouwtje willen beklimmen om met haar te kunnen paren. Vooral bij jonge, onervaren mannetjes wil dit paringsritueel er nog wel eens agressief aan toe gaan. Het vrouwtje wordt dan bijna onophoudelijk en hardhandig besprongen, in de nek gebeten of met de voorpootjes ruw in bedwang gehouden.
Sommige jongelingen zijn zelfs zo geobsedeerd, dat zij het vrouwtje overal ‘pakken’, waar ze bij kunnen: op het achterlijf, de staart, de kop, etc. Het vrouwtje wordt dan voortdurend opgejaagd. Het spreekt voor zich, dat u, wanneer u hiervan getuige bent, het vrouwtje in bescherming neemt om te voorkomen dat de paring haar fataal wordt.
De paring in foto’s: (ter geruststelling van degenen die beseffen dat wit x wit niet kan: het bokje op onderstaande foto's is uiteraard gecastreerd.
Het voorspel:
een voorzichtig kusje op de wang ...Het bokje komt naderbij
en bestijgt het vrouwtje
Het vrouwtje biedt geen verzet,
ogen dicht van genot...Het bokje ziet dit als een vrijbrief
en ... neemt haar totaal
Na het liefdesspel neemt het vrouwtje
een zandbad en maakt het bokje
zijn penis schoonHet naspel:
man en vrouw innig tevreden
zij aan zij
In het geval van een volwassen en harmonieuze relatie, zullen het mannetje en het vrouwtje gedurende het laatste etmaal van de bronst, diverse keren met elkaar paren. Opvallend hierbij is het rollenspel. Vaak is het zo, dat u pas tijdens de bronst het ware karakter van uw chinchilla’s leert kennen!
Sommige vrouwtjes nemen zelf het initiatief en benaderen het mannetje met opgeheven achterlijf en naar boven gerichte staart.
Andere vrouwtjes laten zich liever op de ouderwetse manier versieren en flaneren semi-onverschillig, op enige afstand van de partner, door de kooi. Deze dames vinden het een sport om het mannetje de kop op hol te brengen door ongevoeligheid voor zijn charmes en eventuele avances te pretenderen (foto).
De mannetjes worden keer op keer afgewezen: niet omdat het wijfje serieus niet wil, maar omdat madam graag zelf de regels van het spel bepaalt en de touwtjes in handen houdt. Soms komt het voor dat een (gecastreerd) mannetje maar matig in de vrouwelijke kunne is geïnteresseerd. Dit kan leiden tot grote boosheid bij het wijfje dat soms letterlijk smeekt om gedekt te worden. Houd dit gedrag vooral goed in de gaten, want uw bokje zal zeker niet de eerste zijn die zijn desinteresse met de dood moet bekopen.
Bij een volledige dekking, zal het bokje een hoogtepunt bereiken. Dit kan gepaard gaan met een snerpende kreet.
Sommige mensen schrikken zich half dood wanneer zij dit voor het eerst horen. Het klinkt namelijk alsof het bokje met zijn penis tussen de deur is gekomen. Over het algemeen echter zult u als eigenaar hoogstzelden getuige zijn van een hoogtepunt.
| Naar boven - Naar hoofdindex |
foto e. foto f. Mogelijke problemen tijdens de paring zijn:
| Naar boven - Naar hoofdindex |
Soms vindt u aan het einde van de bronst een dekprop in het bodemstrooisel of op een plankje.
Een dekprop is een langwerpige, wasachtige prop: vuil wit tot geel wit van kleur met een lengte van ca. 3-4 cm. Deze prop (foto) onstaat na ejaculatie (zaadlozing) door stolling van het secretum van de prostaat en de zaadblazen. De vagina van het vrouwtje wordt hiermee enkele uren na de paring afgesloten, zodat het geloosde zaadvocht niet terug kan vloeien uit de schede. Hierdoor wordt voorkomen dat het sperma verloren gaat.
De dekprop is wel een bewijs dat er een dekking heeft plaats gevonden, maar of deze ook daadwerkelijk heeft gepakt, zal in de loop van de daarop volgende weken moeten blijken. Over het algemeen zal na een geslaagde dekking een zwangerschap ontstaan.
Deze duurt ongeveer 111 dagen.
Bent u blij met deze informatie? Zou u deze info eigenlijk wel willen gebruiken, c.q. willen doorgeven aan anderen? Neemt u dan vooral even contact met ons op, zodat wij u suggesties aan de hand kunnen doen m.b.t. eventuele bronvermelding en/of het geven van een (diep)link.
Het zondermeer overnemen – al dan niet in eigen bewoordingen - van gevonden informatie is namelijk niet alleen onsportief, maar vooral oneerlijk.
Plagiaat – inclusief alle slimme varianten daarop - zal dan ook onder alle omstandigheden door ons worden aangepakt.
